Internetabonnement
Het zou natuurlijk mooi zijn als je als parochie dit ook digitaal kunt aanbieden aan wie erin geïnteresseerd is. En dat is veel makkelijker dan het lijkt, vooral als je parochiewebsite eigenlijk een blog is. De infrastructuur van een blog is erg geschikt om allerlei dingen in abonnementsvorm aan te bieden. Een blog maakt namelijk automatisch ‘webfeeds‘ waar mensen zich op kunnen abonneren. Het enige wat je hoeft te doen is ervoor zorgen dat het parochieblad een eigen categorie heeft op de site. Elke nieuwe uitgave van het blad krijgt een eigen post in die categorie, je koppelt het PDF bestandje van het parochieblad eraan, klaar.

Er zijn gratis tools beschikbaar op internet om een document in Word om te zetten naar het internetformaat PDF. Sommige tekstverwerkers hebben de PDF functie al ingebakken. Het enige wat je hoeft te doen is bij printen kiezen dat je ‘naar PDF’ wilt printen en klaar is het. WordPress biedt een heel scala van plugins die het makkelijk maken om allerlei soorten media aan een blogpost te koppelen. Behalve het parochieblad kunnen ook preken, videos en dergelijke aan blogposts gekoppeld worden.

Op het eerste gezicht klinkt het heel ingewikkeld, maar meestal als ik mensen laat zien hoe het gaat blijkt het veel makkelijker te zijn dan men denkt. Door het aanbieden van een internetabonnement op het parochieblad kun je als parochie de drukkosten beperken en een positieve bijdrage bieden aan het milieu.

Maakt jouw parochie gebruik van internetabonnementen? Wat is jullie ervaring ermee?

Gearchiveerd onder:Communicatie Tagged: internetabonnement, PDF, RSS, webfeed, website ]]> http://ingeloots.nl/2012/05/14/parochiecommunicatie-het-parochieblad-online/feed/ 0 ingeloots Internetabonnementen http://ingeloots.nl/2012/05/14/parochiecommunicatie-een-nieuwsbrief/ http://ingeloots.nl/2012/05/14/parochiecommunicatie-een-nieuwsbrief/#comments Mon, 14 May 2012 08:37:48 +0000 ingeloots http://ingeloots.nl/?p=57 ]]> In een eerdere bijdrage schreef ik over het belang van communicatie met parochianen, sociale netwerken zoals Facebook en Twitter kunnen daarbij heel handig zijn, maar hebben ook hun beperkingen. Niet iedereen gebruikt deze diensten en als parochie wil je zoveel mogelijk mensen bereiken. Het is daarom handig om meerdere vormen van communicatie te gebruiken. Naast het gebruik van moderne sociale netwerken is er nog de mogelijkheid om een nieuwsbrief te versturen via e-mail. De combinatie van sociale netwerken, de website en de nieuwsbrief zorgt ervoor dat je je bereik als parochie maximaliseert.

Mailchimp
Het lijkt heel simpel: verzamel een aantal e-mailadressen en stuur deze mensen een e-mail met informatie. Toch komt er wel wat meer bij kijken omdat er inmiddels ook wetgeving is rond het versturen en ontvangen van e-mail. Ook moet er rekening gehouden worden met privacywetgeving. Onze parochie gebruikt desondanks de nieuwsbrief als belangrijke bron van informatie.

Toen ik benaderd werd om de website en nieuwsbrief onder mijn hoede te nemen bleek dat onze parochie nieuwsbrief eigenlijk niet meer was dan een korte e-mail in platte tekst die eens per maand handmatig naar een lijst met e-mailadressen verstuurd werd, waarbij het niet duidelijk was waar deze adressen vandaan kwamen. Mensen kregen in de e-mail geen mogelijkheid aangeboden om zich uit te schrijven. Niemand wist hoe effectief de mailings waren en of de mails überhaupt aankwamen.

Bij het kiezen van een dienst voor het versturen van e-mails heb ik gelet op dezelfde kriteria als bij het kiezen van de software voor de website: de dienst moest toegankelijk zijn via het web voor meerdere mensen, het moest makkelijk in het gebruik zijn en we moesten de mogelijkheid hebben om makkelijk zelf nieuwsbrieven te ontwerpen. Het bleek dat de gratis dienst Mailchimp aan deze voorwaarden voldeed. Ik zal op een later tijdstip dieper ingaan op wat Mailchimp allemaal kan, maar laten we eerst kijken naar algemene aandachtspunten voor nieuwsbrieven.

Nieuwsbriefbeheer: respecteer andermans privacy
Als beheerder van de nieuwsbrief krijg ik wekelijks vragen van mensen om ‘even’ iets naar de e-maillijst te versturen. Het gaat dan om een herinnering of een aankondiging van een activiteit. Als ik al deze verzoeken zou inwilligen zouden mensen op de lijst minstens één keer per week, soms meerdere keren per week email van ons ontvangen. De ervaring leert dat veel en vaak mailen wordt gezien als spam, waardoor veel mensen zich zullen afmelden van de nieuwsbrief. Dat is precies wat je niet wilt. Zorg er daarom voor dat je op een vast punt in de maand één mailing maakt waarin je aankondigt wat er de komende maand gaat komen. Op die manier informeer je mensen zonder dat je hun inbox plat spamt.

Een andere veelgestelde vraag is of ik het e-mailadres van een bepaald persoon kan geven die op de e-maillijst staat, want iemand wil contact met deze persoon opnemen. Dit weiger ik standaard. Een e-mailadres is net als een telefoonnummer of postadres persoonlijke informatie die je niet zomaar met derden mag delen (link: privacywetgeving). In het verlengde hiervan geldt ook dat de e-mailadressen die je krijgt doordat mensen zich aanmelden voor de nieuwsbrief ook alleen maar hiervoor gebruikt kunnen worden. Stuur mensen geen andere informatie dan de informatie waar ze zich voor hebben ingetekend.

Hou er rekening mee dat een lijst met e-mailadressen gevoelige informatie kan zijn die je goed moet beschermen. Zorg er daarom voor dat je inloggegevens moeilijk te raden zijn, een inlog “St. Johannesparochie” met wachtwoord “jezusislief” is te makkelijk. Gebruik een wachtwoordgenerator om een sterk wachtwoord te kiezen.

Samen met sociale netwerken vormt een nieuwsbrief een onmisbare schakel in de communicatie met parochianen en geïnteresseerden die misschien niet elke week in de kerk komen. Het is een belangrijk communicatiemiddel, zolang het op de juiste manier wordt ingezet.

Heeft jouw parochie een nieuwsbrief? Wat zijn jullie ervaringen?

Toen ik in onze parochie voorstelde om een twitteraccount te openen, werd dat enthousiast ontvangen, er werd een account geopend en de eerste maanden werd er enthousiast getweet wanneer er een activiteit aankwam. Het jammere was alleen het tweeten pas twee dagen voor de activiteit begon, waardoor het effect verwaarloosbaar was. Toen de nieuwigheid eraf was, werd er zelfs helemaal niet meer getweet, het account stofte onder en toen ik het wou reactiveren bleek de toegang niet beschikbaar te zijn. De persoon die het account had geopend was de enige die het wachtwoord had en hij was niet meer actief. Er zat niets anders op dan een nieuw account aan te maken, waardoor we al onze volgers kwijtraakten. Zo kwamen we erachter dat een twitteraccount van een parochie altijd eigendom is en blijft van van de parochie. Alle inloggegevens moeten centraal bekend zijn om verlies te voorkomen.

Op Catholic Tech Talk vond ik een aantal suggesties voor het maken van een soort van gedragscode voor vrijwilligers met betrekking op digitale media. Het moet duidelijk zijn dat een vrijwilliger het woord voert namens een parochie en het standpunt van de Kerk communiceert, en niet zijn eigen mening.  Het is dus wenselijk om vrijwilligers voordat ze bezig gaan met internet op de hoogte te brengen van het (internet)beleid van de parochie en duidelijk te maken dat ze het woord voeren namens de Kerk. Dit kan vervelende situaties voorkomen.

Wat zijn jouw ervaringen in het gebruik van digitale middelen in jouw parochie (bisdom)? Zijn er afspraken gemaakt over wat je wel en niet kunt doen?

Wanneer je de opkomst wilt maximaliseren moet je er logischerwijs voor zorgen dat zoveel mogelijk mensen weten van je activiteit. Maar hoe doe je dat? Als je een website hebt, kun je die gebruiken om dingen aan te kondigen, maar vaak is het verkeer naar een parochiesite beperkt. Immers, alleen mensen die specifiek het adres intypen of zoeken in een zoekmachine komen daar terecht.

Het promoten van een activiteit werkt online precies hetzelfde als offline. Offline deel je flyers uit en hang je posters op. Je vertelt aan je vrienden wat er georganiseerd wordt enzovoort. Hiervan bestaat ook een online versie: sociale netwerken zoals Facebook en Twitter. De meeste studenten bij ons hebben een account bij Facebook en/of Twitter. De meeste van hun vrienden zitten daar ook. Daarom hebben wij ook een pagina aangemaakt zodat we kunnen deelnemen aan het gesprek.

Sociale Netwerken

Er zijn verschillende sociale netwerken, die verschillen in opzet. Zo kun je op Twitter berichtjes plaatsen met een maximale lengte van 140 tekens. Op Facebook kun je veel langere berichten posten en daar foto’s en video’s aan toe voegen. Verder kun je allerlei extensies ‘apps’ toevoegen aan Facebook. Hierdoor hebben berichten op Facebook een ander karakter dan berichten op Twitter.
Twitter kenmerkt zich tot kernachtige boodschappen al dan niet met een link. Mensen kunnen een ‘tweet’ die ze goed vinden ‘re-tweeten’, zodat al hun vrienden het bericht ook zien. En dat is wat je eigenlijk wilt: zorgen dat je goede, beknopte dingen post die mensen informeren en die ze met hun vrienden kunnen delen. Doordat berichten maximaal 140 tekens zijn, leent Twitter zich niet goed voor een gesprek. Reacties op een tweet zijn ook lastig terug te vinden in een tijdlijn.

De opzet van Facebook zorgt er juist wél voor dat er een gesprek mogelijk is, al dan niet geïllustreerd met foto’s en videos. Het doel van onze aanwezigheid op Facebook is dat we het gesprek willen aangaan met geïnteresseerden en hen informeren over de dingen die wij organiseren. We hebben een Facebook pagina aangemaakt omdat we als ‘organisatie’ geen profiel mogen hebben. We gebruiken een extensie die ‘event’ heet om onze activiteiten aan te kondigen, we nodigen mensen uit die al een keer eerder geweest zijn, deze mensen hebben vervolgens de mogelijkheid om vrienden uit te nodigen. Op deze manier bereiken we ook mensen die niet direct naar ons op zoek zijn.

Omdat we in de tijdlijn verschijnen van mensen die ons ‘leuk vinden’, willen we het contact ook warmhouden.We plaatsen korte youtube videos over katholieke onderwerpen, dankbaar gebruikmakend van het fantastische werk van Busted Halo, waarop mensen kunnen reageren. Overigens is de Facebook pagina van Busted Halo een goed voorbeeld hoe je die medium effectief gebruikt.

Naast het contact met onze studenten, gebruiken we Facebook ook voor het contact met protestantse studentenverenigingen in de stad, we delen we hun activiteiten ook op onze pagina. Als wij een activiteit aankondigen, zien we hetzelfde gebeuren bij hen, zodat ook de mensen van die verenigingen horen van onze activiteiten. Wij blijven hierdoor op de hoogte van wat er bij hen speelt en omgekeerd. Dit bevordert de onderlinge samenwerking.

Gebruikers van onze pagina hebben de mogelijkheid om foto’s te posten van activiteiten zodat mensen die niet geweest zijn kunnen zien wat ze gemist hebben. Langzaam maar zeker begint onze Facebook pagina een centraal punt te worden in onze communicatie. Als studenten iets willen weten gaan ze naar de Facebookpagina voor informatie, mensen vinden elkaar via onze pagina en worden elkaars Facebookvrienden zodat er ook op persoonlijk niveau een grotere verbondenheid ontstaat. Het is daarom zeker de moeite waard om als parochie het aanmaken van een Facebookpagina te overwegen.

Ik denk dat dit niet waar is. Ik geloof dat studenten erg geïnteresseerd zijn in het geloof, maar de taal van de kerk niet machtig zijn. De Kerk op haar beurt heeft moeite om het geloof uit te leggen in de taal van de student. Ik denk dat de Kerk meer moet kijken naar ‘best practices’ van instellingen en bedrijven die dat wél lukt. Ik wil Coca Cola als voorbeeld noemen. Frisdrank is bij uitstek een drank die je in de zomer drinkt als het warm weer is. Toch slaagt Coca Cola erin mensen te overtuigen dat een koud glas cola ook een winterdrank is.

Wat Coca Cola namelijk doet is niet het verkopen van cola. Zoek op Youtube een willekeurige advertentie op en je zult zien dat het belangrijkste wat Coca Cola aanprijst een goed gevoel is. In de winter zie je donkere besneeuwde landschappen die oplichten als de Coca Cola Truck vol lichtjes eraan komt: warmte en gezelligheid. Ieder weldenkend mens weet dat dit onzin is, maar toch weet Coca Cola op deze manier miljoenen liters cola te verkopen, midden in de winter. Waarom leert de Kerk hier niet van?

Onze parochie wil jongeren en studenten bereiken en hun laten zien hoe waardevol het katholieke geloof is. Om dat te bereiken moet je er voor zorgen dat het katholieke geloof en de studentenparochie geassocieerd wordt met gezelligheid, gastvrijheid en andere positieve christelijke waarden. Wat je in eerste instantie promoot is niet “De wekelijkse bijbelkring”, of “De Heilige Mis”. Maar het feit dat de Katholieke Kerk de grootste familie van de wereld is. Het maakt niet uit waar je naartoe gaat, overal ter wereld in elke parochie is wel een stukje thuis te vinden.

In Groningen organiseren wij een Bring & Share Meal, waarbij (internationale) studenten gerechten uit alle windrichtingen koken en samen eten na de Vigiliemis op zaterdagavond, het is onze bestbezochte activiteit en het is altijd enorm gezellig. In de weken daarop is het effect nog te zien: er zitten meer mensen in de kerk en meer mensen blijven iets drinken na de Mis. Op deze manier proberen we beetje bij beetje studenten bij de Kerk te betrekken. Het afgelopen jaar waren er genoeg studenten om een Bijbelkring op te richten. Dit jaar organiseren we – nadat studenten erom vroegen – een retraite. We doen voor de Bijbelkring hetzelfde: leden eten met elkaar en hebben het gezellig en zo ontstaat er een hechte groep waarin mensen zich veilig voelen om geloofsvragen met elkaar te delen.

Ik denk dat het belangrijk is om te denken vanuit de doelgroep, en een parochie te zien als een community, als een grote familie. Sociale contacten zorgen ervoor dat mensen zich meer verbonden voelen met een parochie, het is belangrijk om ervoor te zorgen dat er daarvoor voldoende mogelijkheden zijn. Mijn ervaring leert dat de rest vanzelf volgt.

Wat wordt er in jouw parochie ondernomen om jonge mensen bij het geloof te betrekken? Zijn er speciale programma’s voor studenten?

Het blijkt, dat de parochie uit Assen nagenoeg onvindbaar is. Ze zijn niet te vinden op internet, ze hebben wel een eenvoudige website, maar die verschijnt niet op de eerste pagina met zoekresultaten in Google. Helaas geldt dit voor veel parochies. Ons bisdom doet wel een poging om een lijst beschikbaar te stellen met websites van parochies, maar ook deze lijst is nagenoeg onvindbaar op de website van het bisdom.

Waarom vinden mensen de studentenparochie in Groningen wél op het internet? Op het eerste gezicht verschilt de site niet veel van de gemiddelde parochiesite. Maar als je onder de motorkap kijkt is er een groot verschil: de website die ik gebouwd heb voor de studentenparochie is een blog. Er zijn een aantal redenen waarom ik gekozen heb voor dit platform.

De eerste en meest belangrijke reden is gebruiksgemak. In mijn parochie ben ik één van de weinige mensen die weet hoe je websites moet bouwen, moet onderhouden en hoe alles technisch werkt. Zou ik zelf iets maken, dan ben ik ook de enige die weet hoe het werkt en dus de enige die berichten kan plaatsen. Als ik er een tijdje niet ben, gebeurt er dus niets aan de site. Je hebt niks aan een website als daar alleen verouderde informatie te vinden is. Daarom is het veel handiger om één persoon aan te stellen als administrator die zorgt dat de website technisch up-to-date wordt gehouden, en dat er een team is dat voor de content zorgt, een webredactie, laat de mensen van het parochieblad ook nieuws posten op de website. Daarvoor heb je een systeem nodig dat makkelijk toegankelijk is voor meerdere mensen.

De tweede reden is bereikbaarheid. Verreweg de meeste mensen gebruiken Google om iets op te zoeken. Je moet zorgen dat je bij de eerste zoekresultaten terecht komt, omdat uit onderzoek blijkt dat de meeste mensen die zoeken klikken op een van de eerste vijf links in de zoekresultaten en zelden naar de volgende pagina met zoekresultaten gaan. Blogs in het algemeen – en WordPress in het bijzonder – doen het heel goed wanneer het gaat om Google’s zoekmachine. Je hoeft helemaal niets bijzonders te doen met je website om toch hoog te eindigen in de ranking, zolang je maar zorgt dat het een blog is.

De derde reden is customization. Er bestaan duizenden gratis plugins, die extra functionaliteit bieden. Je kunt zelfs een webwinkel hangen aan je WordPress blog. Ook zijn er vele duizenden gratis thema’s, grafische schillen, die je website er mooi laten uitzien. Het is vrij eenvoudig om van een blog een mooie website te maken voor weinig geld.

WordPress biedt gratis een handleiding aan, waarin veel voorkomende vragen worden beantwoord. Het is eenvoudig om de grondbeginselen van het beheer te leren, omdat dit in principe alleen maar het installeren van updates inhoudt, en daardoor is het veel makkelijker om het beheer over te dragen aan iemand die niet veel weet van webdesign. Het is mogelijk om in één middag een compleet functionerende website te maken.